Strategia  organizacji to wytyczanie kierunku, pola, zakresu i wymiaru geograficznego aktywności przedsiębiorstwa w dłuższym przedziale czasowym, prowadzących do dostosowywania i dopasowywania do zmiennego otoczenia gospodarczego, społecznego i organizacyjnego.

Strategia to wykorzystywanie kluczowych kompetencji w celu utrzymania przez przedsiębiorstwo trwałej przewagi konkurencyjnej.

Strategia to wykorzystywanie szans rynkowych do zabezpieczania długotrwałych interesów przedsiębiorstwa i zapewniania korzystnych warunków rozwoju.

Strategia to budowa efektywnej sieci wzajemnych kontaktów oraz kontraktów wewnętrznych i zewnętrznych służących integracji i współpracy.

Strategia to integracja, koordynacja i standaryzacja działań, a także budowanie takich konfiguracji ekonomiczno – technicznych, społecznych i organizacyjnych, które wpływają na maksymalizację ogólnoświatowych wyników przedsiębiorstwa.

Strategia to sztuka odkrywania i wyobrażania przyszłości oraz podejmowania wyborów w alternatywnych warunkach ograniczeń, presji, szans i zagrożeń, a także interpretowania oraz znajdowania sensu i znaczenia zdarzeń w otoczeniu i w samej organizacji.

Rywalizacja wewnątrz sektora wymusza na konkurujących ze sobą przedsiębiorstwach przyjęcie odpowiednich strategii konkurowania. Chęć zdobycia przewagi konkurencyjnej powoduje, że przedsiębiorstwa dokonują gruntownych ocen i analiz, które odnoszą się do charakteru sektora i wyznaczają właściwą linię strategiczną, na bazie której wdrażają w życie podjęte decyzje strategiczne. Wybór trafnej strategii, często opiera się o unikatowe zasoby bądź unikatowe kompetencje.

Wybór właściwej strategii uwzględnia czynniki występujące zarówno w makrootoczeniu, jak i mikrootoczeniu, których zmienność może znacząco wpływać na uzyskiwaną pozycję konkurencyjną przedsiębiorstwa. Ryzyko popełnienia błędu i niepewność z tym związanastanowi również kryterium wyboru właściwej strategii konkurowania.

Wyróżnia się pięć podstawowych sektorowych strategii konkurowania:

• strategia przywództwa kosztowego,

• strategia różnicowania,

• strategia najlepszych kosztów,

• strategia koncentrowania się na niszach rynkowych na podstawie niskich kosztów,

• strategia koncentrowania się na niszach rynkowych na podstawie różnicowania.

Strategia przywództwa kosztowego może przynieść sukces gdy:

• ceny na produkty sektora są elastyczne,

• istnieje potrzeba standaryzacji produktów sektora,

• kupujący są wrażliwi na ceny tj. akceptują raczej dolne pułapy cen,

• brak konkurencyjnych cenowo substytutów,

• wyroby standardowe w wystarczający sposób zaspokajają potrzeby nabywców,

• producentów chroni przed dostawcami wyższa siła przetargowa.

Strategia różnicowania (dyferencjacji)

Nazywana także strategią przywództwa jakościowego, polega na takim zróżnicowaniu produktu, które przesądza o jego wyjątkowości i oryginalności. Wśród zakresów swojej działalności firma wybiera te, na których może zdobyć przewagę konkurencyjną. Przedsiębiorstwo nie podejmuje walki kosztami i cenami produktów powszechnie występujących na rynku, lecz cechą wyróżniającą, która zostanie wybrana i zaakceptowana przez nabywców.
Firma stara się wygrywać jakością, poziomem usług, wyglądem, warunkami i prostotą użytkowania produktu oraz sposobem jego dystrybucji.

Strategia najlepszych kosztów

Umożliwia uzyskanie przewagi konkurencyjnej wówczas, gdy klienci otrzymują zaakceptowaną przez nich cenę, wysoką jakość produktów, dobry serwis, odpowiednie cechy produktów, a firma poniesie koszty niższe od kosztów jej konkurentów.

Strategie koncentrowania się na niszach rynkowych na podstawie niskich kosztów oraz różnicowania polegają najpierw na wyborze segmentu danej gałęzi przemysłu, a następnie na dopasowaniu jej tak, aby firma mogła zaspokajać potrzeby wybranego rynkucząstkowego i to lepiej od konkurentów. W wyniku tej strategii firma może osiągnąć sukces z powodu lepszego zaspokojenia potrzeb wybranego segmentu lub obniżyć koszty jego obsługi,bądź też uzyskać obie te korzyści.

Strategia Błękitnego Oceanu - W. Chan Kim, Renee Mauborgne

W czerwonych oceanach granice branży są określone i przyjęte, a reguły gier konkurencyjnych znane. Tutaj firmy starają się prześcignąć swoich rywali i zagarnąć większą część istniejącego popytu. W miarę jak przestrzeń rynkowa staje się coraz bardziej zatłoczona, perspektywy zysku i wzrostu są coraz bardziej ograniczone.

Produkty stają się standardowymi towarami, a konkurencja na śmierć i życie zamienia czerwony ocean w morze krwi.

Błękitne oceany są określane jako niewykorzystana przestrzeń rynkowa,kreowanie popytu i szansa na zyskowny wzrost. Niektóre błękitne oceany są wprawdzie kreowane poza istniejącymi granicami branż, jednak większość jest tworzona z części czerwonych oceanów poprzez rozszerzanie granic istniejących branż.

W błękitnych oceanach konkurencja jest nieistotna, ponieważ reguły gry mają być dopiero zostać ustalone. 

• Konkurowanie w istniejącej przestrzeni rynkowej.

• Zwalczanie konkurencji.

• Wykorzystanie istniejącego popytu.

• Konieczność znajdowania kompromisu między wartością a kosztem.

• Uporządkowanie całego systemu działań firmy zgodnie z jej strategicznym wyborem między wyjątkowością a niskimi kosztami

• Tworzenie wolnej przestrzeni rynkowej.

• Konkurencja przestaje być istotna.

• Tworzenie i przechwytywanie nowego popytu.

• Przełamanie przymusu kompromisu między wartością a kosztem.

• Uporządkowanie całego systemu działań firmy zgodnie z jej dążeniem do wyjątkowości i niskich kosztów.

Kamień węgielny strategii błękitnego oceanu

Innowacja wartości jest nowym sposobem myślenia o strategii i nowym sposobem jej realizacji, w konsekwencji czego stworzony zostaje błękitny ocean i można uciec konkurencji.

Innowacja wartości sprzeciwia się jednemu z najpowszechniej uznawanych dogmatów strategii bazującej na konkurencji: wyborowi kompromisu między wartością a kosztami.

Innowacja wartości jest tworzona w obszarze, w którym działania firmy korzystnie wpływają zarówno na strukturę kosztów, jak i na wartość oferowaną nabywcom. Oszczędności kosztowe są czynione przez eliminację i ograniczanie tych czynników, ze względu na które nasila się konkurencja w branży. 

Wartość dla nabywcy jest podnoszona poprzez wnoszenie i tworzenie elementów, których branża wcześniej nie oferowała.

Sześć zasad strategii błękitnego oceanu:

• Rekonstrukcja granic rynku.

• Koncentracja na szerokiej wizji, a nie na liczbach.

• Sięganie poza granice istniejącego popytu.

• Właściwa kolejność elementów strategicznych.

• Przezwyciężanie głównych przeszkód  organizacyjnych.

• Wbudowanie realizacji w strategię

Rynki na, których najlepiej się sprawdza:
Szybko zmieniające się, niejednoznaczne.

Pomagają menedżerom w podjęciu  decyzji, kiedy wycofać się z przedsięwzięcia, którego przyczyną była wcześniej wykorzystana szansa.